Ο Μάριος Έλληνας σοβαρομιλά;

Ο Πρόεδρος της ΑΕΚ Λάρνακας κ. Μάριος Έλληνας δήλωσε μεταξύ άλλων σε συνέντευξη του στην εφημερίδα Σημερινή την Κυριακή 18 Ιουλίου, ότι "Δυστυχώς δεν είναι πρόσφυγας".

«Ο κύριος Μάριος Έλληνας λοιπόν, ας καθίσει στα αυγά για να αναλογιστεί τι ήταν η πόλη του πριν τις 20 Ιουλιου 1974 και τι είναι σήμερα, πόσους κατοίκους είχε η πόλη του πριν τις 20 Ιουλιου 1974 και πόσους σήμερα, πόση αξία είχε το σπίτι του πριν τις 20 Ιουλιου 1974 και πόση σήμερα, την ανάπτυξη που είχε η πόλη του πριν τις 20 Ιουλιου 1974 και την ανάπτυξη που έχει σήμερα, παρά να καταριέται τους πρόσφυγες.

Οι "πρόσφυγες", όπως ο ίδιος αποκάλεσε, όταν έχαναν τα σπίτια τους, τις περιουσίες τους και δικούς τους ανθρώπους, καθόταν για καφέ στην παραλιακή των Φοινικούδων (αν όχι αυτός οι γονείς του).

Με τέτοιες εκστομίσεις από ένα Πρόεδρο αθλητικού Σωματείου, πως περιμένουμε να αναθερμανθεί το οπαδικό κλίμα ανάμεσα στους οπαδούς των ομάδων της Λάρνακας; »

Αίσχος και Ντροπή

Αναλυτικά η συνέντευξη του κύριου Μάριου:

Ερώτηση: Πιστεύετε ότι τα μεγαλύτερα σωματεία τυγχάνουν και καλύτερης μεταχείρισης, είτε οικονομικά, είτε από τη διαιτησία;

Απάντηση: «Από τη διαιτησία παγκόσμια. Οι ομάδες με περισσότερο κόσμο έχουν καλύτερη δυναμική και ασκούν περισσότερη πίεση. Η ΑΕΚ είναι αδικημένη σαν ομάδα, αλλά και η Λάρνακα σαν πόλη. Είναι αδικημένη απέναντι στους μεγάλους, αλλά απέναντι και στους πρόσφυγες. «Δυστυχώς» είμαστε μη προσφυγική ομάδα, άρα δεν δικαιούμαστε να έχουμε γήπεδο και δεν έχουμε, όπως ούτε τις διευκολύνσεις που τυγχάνουν άλλες ομάδες …»

Δεν περιμένουμε από τον κ. Μάριο Έλληνα να αντιληφθεί τη θέση μας, την οργή που προκάλεσε σε κάποιους από μας αλλά και το μειδίαμα που έσκασε στο χειλάκι κάποιων άλλων από μας, όταν διαβάσαμε έκπληκτοι τη δήλωση του. Είναι αδύνατο. Αναμένουμε όμως τουλάχιστον να σεβαστεί τη συναισθηματική μας φόρτιση που γίνεται πολύ μεγαλύτερη αυτές τις μέρες, όταν οι μεγαλύτεροι από μας βιώνουν ξανά τις μέρες του Ιούλη και του Αυγούστου του 74, και εμείς οι μικρότεροι "μη αδικημένοι", μαθαίνουμε όλο και περισσότερα.

Το Sigmalive.com.sports επικοινώνησε με Πρόεδρους προσφυγικών σωματείων και ζήτησε ένα σχολιασμό των παρακάτω δηλώσεων. Πήραμε τις παρακάτω απαντήσεις:

Δε θα ευχηθώ σε κανέναν ποτέ να γίνει πρόσφυγας. Αυτό δεν είναι ευχή, αλλά η μεγαλύτερη κατάρα που μπορεί να τύχει σε έναν άνθρωπο. Θέλω να πιστεύω ότι ήταν μια ατυχής δήλωση που χρησιμοποιήθηκε ως σχήμα λόγου και όχι ως ουσία. Είναι γνωστό ότι οποιοδήποτε σωματείο θέλει να αποκτήσει γήπεδα ή εγκαταστάσεις τυγχάνει της ίδιας βοήθειας από τον ΚΟΑ. Καταληκτικά θέλω να επαναλάβω ότι θα τη δεχτώ ως μια ατυχή δήλωση. Ούτε στον χειρότερο μου εχθρό δεν θα του ευχόμουν να γίνει πρόσφυγας ώστε να τύχει οποιασδήποτε βοήθειας.